ALGEMENE BESCHOUWING 2010 VAN DE SGP FLEVOLAND

Het laatste jaar van de Staten in huidige samenstelling gaan we in. Dan kan ook de balans worden opgemaakt van het Hoofdlijnenakkoord 2007-2011. De SGP vindt het een zorgwekkende ontwikkeling dat nu al twee toonaangevende Gedeputeerden voor de eindstreep vertrekken. Is er reden toe? Is de dynamiek eruit? Of … Wat is er aan de hand? Er is toch nog werk genoeg te doen? Laat ik eens wat noemen.

Perspectief 2010-2014
Het perspectief 2010-2014 kwam tot stand in de context van de discussie over de toekomst van het middenbestuur. De SGP-Flevoland kan in haar algemene beschouwing niet om de discussie over het middenbestuur heen. Wordt het niet tijd dat we ons standpunt als provincie laten horen?
In de ogen van de SGP blijft het huis van Thorbecke staan. In de tweede plaats kan een opschaling van de grootte van de provincies niet los worden gezien van de grootte van de gemeenten. Vanouds hecht de SGP aan sterke gemeenten. Die sterkte wordt niet bepaald door inwoneraantallen maar door de samenhang tussen provincie en gemeenten. De verdiepingen in het huis van Thorbecke moeten in verhouding tot elkaar staan. Of je inpandig of buiten het huis de bergruimte maakt – denk aan het waterschap – laat ik voer zijn voor mensen die graag verbouwen.

Terug naar de financiën. Het provinciefonds. Het is mijn vaste overtuiging, dat we als provincie Flevoland een eerlijk verhaal hebben en met een open mind de toekomst in kunnen gaan. Zowel de financiële achterstanden als ook de achterstand in voorzieningen, die genoemd worden in het verschenen Cebeon rapport sterken mij hierin. Ik steun het beleid van uw college in de keuze een aparte koers te varen binnen IPO-verband en een vergelijkbare financiële positie te claimen als alle andere provincies bij de verdeling van het provinciefonds.

Tegelijkertijd moeten we met z’n allen niet verlammen en wachten tot er over ons besloten wordt. Ik merk dat u geen nieuwe beleidskeuzes wilt maken tot definitieve duidelijkheid verkregen is over de structurele hoogte van het provinciefonds. Toch denk ik dat hier in het bijzonder gedoeld wordt op de schaalsprong Almere, veel thema’s in Flevoland blijven toch de moeite waard. Daarin vervult de provincie toch een onomstreden rol zodat we er zonder twijfel mee door moeten gaan? Als we in die zin met een open gezicht, met een open boekhouding, met een goed verhaal ons presenteren, blijven we de lichte provincie die zich niet begeeft buiten haar takenveld.

Er zijn ook thema’s die van de SGP minder aandacht behoeven. Die zijn de afgelopen maanden ook aan bod geweest. Bij de verkiezingen zullen we ieder afzonderlijk de keuzes scherper moeten formuleren, maar ook bij deze algemene beschouwingen krijgen we daartoe de gelegenheid. Door het ambitieniveau bij te stellen komen we ook tot ombuigingen.

Samenwerking
Overlap van overheidstaken is een aspect die zowel in het IPO-profiel provincies als in de bestuurskrachtmeting naar voren kwam. Dit is een thema die we als provincie niet kunnen negeren. Het is de SGP een doorn in het oog dat overheidsinstanties nog steeds langs elkaar heen werken of niet bereid zijn tot samenwerken. De moeizame ontwikkeling van de Regionale Uitvoeringsdienst is daar een voorbeeld van.
Het is toch niet meer te verkopen dat ondernemers bezoek krijgen van meerdere controlerende overheidsinstanties. Niet tegelijk, maar achter elkaar. Zeven overheidsinstanties heb ik geteld. Van provincie en gemeente tot AID en de Voedsel en Warenautoriteit toe. Is het nou echt niet mogelijk op dit punt een efficiencyslag te maken?
Laten we als provincie daarin het voortouw nemen. Bijvoorbeeld door provinciale activiteiten, die van de gemeenten en het waterschap, beter op elkaar af te stemmen. Misschien kunnen bepaalde rijksdiensten daarbij ook betrokken worden. Jaren terug heeft de SGP met de PvdA een motie ingediend om op het uitvoerende vlak veel meer samen te werken. Die motie is statenbreed aanvaard. Helaas dreigt er ondanks een hoopvol onderzoek en de drang vanuit de WABO toch een teleurstellend resultaat. Het kan echter nog. Vandaar onze nieuwe motie op dit punt.

Om nog een ander voorbeeld te noemen. Bijvoorbeeld de Houtribdijk. .Daar komt de provincie, het waterschap, Rijkswaterstaat en ik weet niet wie, voor onderhoud aan weg, dijk en berm. Is het nou echt niet mogelijk om hier een efficiencyslag te maken door gezamenlijk bepaalde zaken op te pakken? Door één instantie het werk voor de anderen ook te laten doen. Hier valt geld te verdienen. Laten we daartoe overgaan. Niet alleen zeggen, maar ook doen.

Jeugdwerk
Is er iets nieuws onder de zon? Socrates, de Griekse filosoof, maakte zich in zijn tijd al grote zorgen over de jeugd. Ik citeer. “De jeugd van tegenwoordig houdt van luxe. Jongeren hebben geen respect voor ouderen en staan te praten wanneer ze moeten werken. Ze spreken hun ouders tegen, kletsen in gezelschap, schrokken het heerlijke eten zomaar naar binnen, zitten met hun benen over elkaar en tiranniseren hun leerkrachten.” Tot zover Socrates (400 voor Chr.) Ondanks de miljoenen die in de jeugdzorg worden gestoken, is er geen zicht op verbetering. Meer dan ooit zal in de beginfase van het leven energie gestoken moeten worden. In de opvoeding(sondersteuning). In de prille jeugd. Daar moet het beginnen. Wanneer de jongeren 12, 13, 14 jaar of ouder zijn, wordt de hulpverlening en opvoeding moeilijker. Daarom moet alles op alles worden gezet om de jeugdketen sluitend te maken. En dan aan het begin van de keten beginnen. Dat vereist een nauwe samenwerking tussen gemeenten, provincie en organisaties en instellingen op het gebied van opvoeding en ondersteuning. Ondanks dat Gedeputeerde Bos vertrekt hoop ik dat dit de inzet van uw college mag en zal zijn.

Landschap
Het Flevolandse landschap staat continue onder druk. De Vereniging Nederlands Cultuurlandschap noemt het zelfs kaal en lelijk. Ook in onze provincie zijn er mensen die vinden dat de landbouwkarakteristieken ingevuld moeten worden door natuur, vaarverbindingen en zelfs door belevingsparken. Ik doe een klemmend beroep om het landschap in handen te laten van de agrarische sector. Hoe mooi en uniek is de afwisseling in gewassen en groeistadia. Maar ook.. Hoe heeft de agrarische kenniseconomie en de agrarische industrie Flevoland weten te waarderen. Laat mensen maar roepen over ons wat ze willen, dit maakt Flevoland juist uniek en dit verbindt Flevolanders ook met elkaar.

Initiatieven vanuit de agrarische sector om tot gecoördineerde opschaling van windmolens te komen kunnen rekenen op onze steun. Ook het windmolenproject Zuidlob beloofd juist door de unanieme steun van landbouwers een succes te worden.
Windmolens… ja, dan denk ik spijtig genoeg ook aan Urk. De parel van Flevoland. Laten we als provincie ook om deze gemeente heen staan. En de weerstand die daar heerst tegen windmolens serieus nemen. GS was op vlaggetjesdag aan boord van een kotter, zij kunnen ons vertellen hoe mooi ook dit stukje Flevoland is.

Naast de landbouw vraagt ook de visserij voortdurend uw aandacht. De ontwikkelingen rond het Visserijcentrum, maar ook de vloottransitie, de toename van de regelgeving noodzaken tot een helder beleid en geluid.

Oostvaarderswold
Oostvaarderswold blijft als thema de aandacht trekken. Het wordt steeds duidelijker dat er bij de verwerving van gronden vooral eigendomsbedrijven moeilijk verplaatsbaar zijn. Toch hoop ik dat deze moderne en soms zeer grote bedrijven behouden blijven voor Flevoland. Het eerste paadje in Oostvaarderswold is er. De SGP neemt aan dat de landelijke overheid snel met geld komt om serieuzere slagen te kunnen gaan maken. Fasering van het project Oostvaarderswold….Daar zit de SGP niet op te wachten.

Morele crisis
Ik ga afronden. Ons land verkeert niet alleen in een economische crisis maar ook in een morele crisis. Naar de mening van de SGP is een radicale aanpak, een radicale ommekeer, noodzakelijk. Een beleid dat zich oriënteert op en voegt naar wat God ons, zo zegenrijk, in Zijn Woord voorhoudt. Er is toekomst! In het onderhouden van Gods geboden ligt groot loon. Dan gaat het de provincie goed. Dan gaat het ons allen goed. De daad bij het Woord. Gods trouw en goedheid wens ik de provincie en haar inwoners, ja ons allen, van harte toe.

Lelystad, 27 mei 2010
J.N. Simonse