Op dit moment vieren we 25 jaar Flevoland. Tegelijkertijd worden pogingen ondernomen om te voorkomen dat Flevoland ouder wordt dan 25 jaar. Als u het snapt. Ik niet. Het was een dure en ingrijpende operatie toen Flevoland – ik meen met de kleinst mogelijke meerderheid in de Kamer – in het leven werd geroepen. Deze nieuwe provincie, met een nieuwe bestuursstijl, korte lijnen en weinig bureaucratie, zou het voorbeeld worden voor de andere provincies in ons land.
De eerste stuurman, J.C.J. Lammers, was wel een linkse, maar beslist geen kleine jongen. Met een een rijke staat van dienst en ervaring werd hij 25 jaar geleden de eerste Commissaris van de Koningin van Flevoland.
Had hij zelf zich ook niet kunnen voorstellen toen hij de PvdA op stelten zette met zijn pamflet Tien over Rood. Dat waren zijn wilde haren zullen we maar zeggen. Aan de opbouw van de drooggelegde Zuiderzeepolders heeft Han Lammers hard meegewerkt, maar ook aan de (verdere) groei van de nieuwe provincie Flevoland. De aanleg van de spoorlijn (helaas tot de provinciehoofdstad Lelystad) en het realiseren van diverse carillons in kerktorens noemde hij als persoonlijke wapenfeiten. Als organist kon hij ook wel een nootje kraken. Het eerste SGP-statenlid in Flevoland, Rein de Wit, begeleidde hem met gezang(en). Of was het andersom? Maar goed, het gaat nu niet over Han Lammers, maar over de provincie Flevoland. Weliswaar nog niet af. Het voorzieningenniveau moet nog een flinke injectie krijgen. Maar toch... Flevoland is een provincie die er wezen mag. Inclusief de SGP'ers in deze provincie!

Het doet daarom pijn dat grijpgrage handen boven onze provincie hangen. Inhalige handen van de Randstadprovincies. Ze zijn weliswaar ouder, maar ik vraag me toch af: wat moeten wij met de Randstad? Laat Flevoland zich er buiten houden! We zitten nog in de groei. We vieren ons 25 jarig bestaan. Randstad, stoor ons daarin niet! Flevoland heeft recht op voortbestaan. Ik vrees dat wanneer Flevoland veroverd wordt door de Randstadprovincies wij het afvalputje worden en de huidige Randstadprovincies het groene en het kloppende hart. Wij de problemen en zij de geneugten. Wij de lasten en zij de lusten. Zij de voordelen en wij de nadelen van de groei van de regionale en stedelijke economie. Daar trappen we toch niet in?
En vergeet niet... het gevaar is groot dat er een afscheidingsbeweging zal ontstaan. Boven de Knardijk of ten noorden van de Ketelbrug. Wie is daarbij gebaat? Eén ding is zeker: heel Flevoland gaat niet mee. Zeker weten. Gun de zelfstandige provincie Flevoland nog 25 jaar. Over opheffing ga je toch niet in een jubileumjaar praten. Je doet het boek toch niet dicht na 25 boeiende, spannende en succesvolle jaren. Dan wil je toch verder lezen? Wees wijzer! Flevoland is een provincie die er wezen mag. Jongste stukje Nederland. Waar het fijn is om te wonen, te werken en te leven. Houden zo! Rien Bogerd, 14 februari 2011