Het is een goede gewoonte om bij een jubileum stil te staan. Om dan eens terug te kijken en vooral ook met elkaar te spreken over wat het gebracht heeft. In Flevoland doen we niet anders. Veel gelegenheden in de provincie staan dit jaar in het teken van 25 jaar Flevoland. Er worden boeken uitgegeven en ook de verkiezingen van 2 maart j.l. waren feestelijk getint.

Hoe het begon..
Het ging niet van een leien dakje toen er in 1985 een besluit moest vallen of er een nieuwe provincie gevormd moest worden. Zeker nadat er een streep gezet werd door de plannen voor een provincie Twente en Rijnmond, waar ook nog eens veel meer mensen woonden. Vooral Eerste Kamerleden van de VVD en CDA zijn fel gekant tegen een nieuwe provincie. Men verwacht een overwicht van de PvdA in het gebied en een “rode” provincie daar zit de VVD niet op te wachten. Net zo min als de CDA: “Er wonen meer Amsterdammers dan boeren”. Een wetsontwerp uit 1984 komt ondanks een negatief advies van de Raad van State ongeschonden door de Tweede Kamer en daarna op 25 juni 1985 met 38 tegen 33 stemmen ook door de Eerste Kamer. Voordelen zag men vooral in gemeenschappelijke (nuts)voorzieningen, de eenheid van de waterstaathuishouding, het saamhorigheidsgevoel en de mogelijkheid om te stemmen.

Op 1 januari 1986 is het zover . De provincie ontstaat dan uit de vier gemeentes die liggen in Oostelijk- en Zuidelijk Flevoland en ook sluiten de Overijsselse gemeenten Urk en Noordoostpolder zich aan bij de nieuwe provincie. De eerste commissaris van de Koningin heet Han Lammers.

Een lichte provincie moest het worden. Men bedoelde daarmee hetzelfde als wat we anno 2011 nog wel eens zeggen: Een platte organisatie, zo min mogelijk ambtelijk en niet meer dan 100 formatieplaatsen. Men wilde laten zien dat men met minder middelen ook goed kon functioneren. Inmiddels is Flevoland echter geen lichte provincie meer. Met circa 450 ambtenaren is het maximum al jaren geleden overschreden. Door het groeiende aantal provinciale taken werd het steeds weer nodig om nieuwe mensen aan te trekken. Op de Dag van Flevoland (initiatief van de SGP) kort voor de verkiezingen van 2 maart j.l. maakte de Flevolandse bevolking kennis met die veelzijdigheid aan taken van de provincie. Het inrichten van het Markermeer/IJmeer, het ontwikkelen van Oostvaarderswold, de schaalsprong Almere maar ook het stimuleren van duurzame energie maken het takenpakket van de provincie tot een complex gebeuren.

In die 25 jaar heeft Flevoland zich snel ontwikkeld. Vooral in Zuidelijk Flevoland (drooggevallen in 1968) gaat het erg snel. Slechts de helft van deze polder is bestemd voor landbouw, de rest is bedoeld voor de stad Almere, het uitgestrekte dorp Zeewolde en het grootste loofbos van Europa: het Horsterwold. Almere wordt opgebouwd uit meerder kernen en moet uitgroeien tot een stad met 350.000 inwoners. In Oostelijk Flevoland werden in 1966 in Lelystad de eerste 1200 huizen gebouwd. Onze provinciehoofdstad zou oorspronkelijk ook ontsloten worden via de Markerwaard en daardoor de kern van de provincie worden. Deze functie krijgt de stad niet helemaal maar het heeft in de tijd een volwaardige plaats veroverd. Ook Dronten groeit en wordt o.a. bekend door haar agrarisch onderwijs in een voluit agrarische omgeving. Waar theorie en praktijk dus hand in hand gaan. De gemeenten Noordoostpolder en Urk voelen zich anno 2011 wel Flevolands maar toch wel degelijk anders dan de rest van Flevoland. In het noorden kent men niet die onstuimige groei en de band met de randstad is een stuk minder. Emmeloord wordt het aardappelcentrum van Nederland en op Urk ontwikkeld de visafslag zich op het gebied van platvis, als één van de belangrijkste van Europa.

SGP-jubileum
Met dat de provincie 25 jaar bestaat valt dit ook de provinciale SGP vereniging en fractie te beurt. Al die jaren mag de SGP vertegenwoordigd zijn in de staten. Tot de fusie van de RPF werd er met deze partij samengewerkt, en altijd met de Urker fractievoorzitter R. de Wit. Twee periodes van 4 jaar mocht de SGP met 2 zetels deelnemen. Dhr. M. Bogerd uit Urk werd halverwege die laatste periode fractievoorzitter. Sinds april 2010 mag ik die eervolle taak vervullen. De fractie hield haar voor-vergaderingen altijd op Urk. De bijdragen in de schaduwfractie worden echter zoveel mogelijk vanuit de hele provincie gevoed. Sinds twee jaar heeft de SGP-fractie ook een betaalde medewerker in dienst. Dico Bogerd (zoon van..) ontlast hiermee de fractie van veel bijkomend werk. Het is goed om de mannen van het eerste uur te noemen. De provinciale vereniging werd opgericht in 1985. Oud-wethouder L. Post was altijd al actief in de oude provincie (Overijssel). Hij stond aan de wieg van de nieuwe vereniging samen met de eerste voorzitter dhr. J. Zijderveld. De oude notulen van de vereniging maken opvallend vaak melding van de komst van mensen uit de Tweede Kamer. Gebeurtenissen die steevast afgesloten werden op Urk. We houden graag het lijntje met den Haag kort en warm.

Verkiezingen
Dan nog even wat over de verkiezingen van maart j.l. Deze vielen natuurlijk ook in het jubileum jaar. Een intensieve campagne ging vooraf met 14 debatten, veel bijeenkomsten en ook veel gesprekken met Flevolanders. Toen was daar de dag van het stemmen. ’s Morgens had ik nog een minidebat op radio 1 over Oostvaarderswold waarna het grote afwachten volgde. Ik zal niet gauw vergeten hoe we om 2 uur ’s nachts weggingen uit Lelystad met 2 zetels en om half 3 moest ik vriend De Borst bellen dat het er toch 1 was. Ook de hertelling die noodzakelijk was door alle onduidelijkheden in Almere en Dronten brachten geen wijzigingen in de zetelverhouding. Toch stemt het stemmenaantal tot grote verwondering. Op Urk kwam 46 procent van de stemmen bij de SGP terecht. Ook het landelijk gebied bracht beduidend meer stemmen op voor de SGP. Ik heb in de statenvergadering gezegd dat zoveel zegen klein maakt. De Heere gaf zoveel meer dan waarop wij hoopten. Zoiets geeft moed om door te gaan, we hopen daar in onze mooie provincie ook in de komende periode als SGP-fractie de krachten voor te ontvangen.

Sjaak Simonse, SGP-Flevoland