Sinds de vaststelling van het Omgevingsplan bepaalt OostvaardersWold regelmatig de agenda van de Staten.
Zo ook vanavond.
Daarbij zal het niet blijven.
Ook in de toekomst zal dit gebied hier opnieuw op papier voorbij komen.

Bij alle mitsen en maren, die we bij dit onderwerp kunnen hebben en hoe verschillend ook in deze zaal over het onderwerp wordt gedacht en (afhankelijk van de fractiediscipline en de ruimte binnen het coalitieakkoord) ook verschillend gesproken, één punt kan niemand ontkennen. Bij het onderwerp OostvaardersWold is er belangstelling voor het politieke werk. Ook vanavond hebben velen de weg naar het Provinciehuis weten te vinden. Gelukkig. De publieke tribune is niet voor niets gebouwd!

Kern
Met die belangstelling raken we echter ook de kern van de ontwikkelingen in de nu aan de orde zijnde structuurvisie. Immers, deze structuurvisie raakt de bewoners van het gebied niet alleen in de ontwikkelingsmogelijkheden, maar ook in hun sociaal, maatschappelijke situatie. Het raakt de bewoners in het diepst van hun bestaan. Dat geldt zowel voor degenen die verplaatst worden, als degenen die blijven. Dat besef moet steeds aanwezig zijn, wanneer we over het gebied OostvaardersWold spreken.

Begrip voor emotionele reacties, geduld in de onderhandelingen, zorgvuldigheid in het aanbieden van vervangende bedrijven en maximale begeleiding zijn noodzakelijk. Maar ook voor de blijvers. Wat gaat hen overkomen in de toekomst? Een vraag die reëel is. De SGP denkt aan de toename van wildschade, verspreiding van dierziekten, verspreiding van onkruid, waardevermindering van onroerend goed, watereffecten en noem maar op. Voor zorgen die geuit worden, grote zorgen, zal begrip moeten zijn. Vandaar dat ik eind vorig jaar bij de vaststelling van de verordening groenblauwe zone aangedrongen heb op goede maatregelen om de geschetste risico’s tot het minimale te beperken. En maximale communicatie daarover.

Daarnaast heb ik in de decembervergadering de begrippen vrijwilligheid en voortvarendheid ten aanzien van de bedrijven die moeten worden verplaatst wat uitgediept.
Laten we zoveel mogelijk onzekerheden uitsluiten. Onzekerheid is voor ieder mens funest.

Wat dat betreft is er nu duidelijkheid over het zoekgebied gekomen. Het zoekgebied, een onzekere factor, is komen te vervallen. Daarin is de structuurvisie helder.

Vele stukken
Overigens ben ik onder de indruk van de stukken die we hebben mogen ontvangen. Een rijk geïllustreerde structuurvisie, een uitvoerige antwoordnota, een plan MER en nog diverse aanvullende stukken en informatie, tot op het moment van deze vergadering.
Met waardering neem ik kennis van de inhoud van deze stukken en de open wijze van beschrijven en beoordelen. Ook de wijze waarop de ingediende 114 inspraakreacties serieus zijn genomen en beoordeeld, toont aan dat niet probleemoproepend, maar oplossingsgericht is gewerkt. Nogmaals mijn waardering daarvoor.

De neiging is groot - ik moet me beheersen - om op de diverse stukken in te gaan. Helaas laat de tijd dit niet toe. Ik ga me daarom beperken tot een viertal onderwerpen.
Allereerst de ambitie (1).
In aansluiting daarop de verplaatsing van bedrijven (2).
De zorgen van de achterblijvers (3).
De infrastructuur (4).

1. De ambitie
De lat wordt hoog gelegd. Op 1 januari 2011 moeten de bestemmingsplannen gereed zijn. Is dat reëel? In de 2011 gaan de graafmachines aan het werk. Is dat realistisch? In 2014 moet Oostvaarderswold gerealiseerd zijn? Geloven we dat nu echt? (Bladzijde 13)

2. Verplaatsing bedrijven
Automatisch kom ik dan bij mijn tweede punt: de verplaatsing van bedrijven. Dan is de werkelijkheid, dat het vinden van passende en gelijkwaardige bedrijven niet zo hard gaat. In antwoord op schriftelijke vragen van de SP geeft u ook toe dat de situatie ten aanzien van pachters van Domeingronden ingewikkeld ligt. In de beantwoording meldt u ook dat een bedrijf in het OostvaardersWoldgebied geen voorrang heeft ontvangen.
Hoe dan ook, de SGP dringt aan op voorvarendheid. Snelheid. Pijn moet zo kort mogelijk duren. Het mes snijdt op dit moment aan twee kanten. Aan de ene kant worden de te verplaatsen bedrijven - nog even los van de emotionele gevoelens die binnen de vier muren aanwezig zijn – op dit moment belemmerd in expansiemogelijkheden. Aan de andere kant blijft de onzekerheid over verplaatsing naar een gelijkwaardig bedrijf voortduren. Daarom dient alles in het werk te worden gesteld om de pijn zo kort mogelijk te laten duren. Ook het rijk (Domeinen) moet daarin maximale medewerking verlenen. Roept bij mij wel de vraag op of er voldoende financiële middelen aanwezig zijn voor massale en snelle verplaatsing de komende twee - drie jaar, gelet op de ambitie.

3. Achterblijvers
Pijn moet niet lang duren, maar pijn moet ook niet veroorzaakt worden. Ik noemde al, risico’s die door de aanleg van OostvaardersWold kunnen ontstaan. Verstoring waterstanden, toename wildschade, overbrengen dierziekten, verspreiding onkruid, maar ook inbreuk op de leefbaarheid in het gebied etc. Het is van belang hierover in de voorbereidende en ontwikkelfase veel met de bewoners te communiceren en te luisteren naar hun argumenten. Wat is communicatie toch belangrijk in dit leven. Duidelijke communicatie.

4. Infrastructuur
Door de bewoners maar ook door de gemeente Zeewolde zijn terecht opmerkingen over de infrastructuur gemaakt. Behartigenswaardige opmerkingen.
De Flediteweg. Ik vraag niet veel, maar graag wil ik van de Gedeputeerde vernemen, welke functie deze weg nu krijgt. “Een oplossing zal worden gezocht”, lees ik. Dat is weinig concreet. Wat komt er in de Structuurvisie te staan? Deze weg is immers van groot sociaal belang voor de bewoners van de zuidlob. Wordt het een fietspad of geen fietspad? Dat een pad goed past bij OostvaardersWold is me duidelijk, maar een fietspad is echt een maatje te klein, naar de mening van de SGP.

Wat er ook gebeurt, de SGP hecht aan een goede bereikbaarheid van de bewoners van de basisvoorzieningen elders, maar ook geen onoverkomelijke drempels voor de hulpdiensten.

Dan de bereikbaarheid van het Trekkersveld, en verder, de bereikbaarheid van het middengebied. De verwachting is dat het verkeer op de Bosruiterweg richting Trekkersveld zal toenemen. Opwaardering van deze weg is dan ook noodzakelijk, maar welke ruimte wordt geboden aan het agrarisch verkeer ten opzichte van het toeristisch/recreatieve verkeer?

Wat de SGP betreft behoeft dat laatstgenoemde verkeer niet gestimuleerd te worden. Ik heb gelezen dat OostvaardersWold door drie verschillende typen toegangspoorten wordt ontsloten: primaire, secundaire en tertiaire poorten. Nu het nog kan, pleit de SGP om zo min mogelijke primaire poorten te realiseren en zo veel mogelijk tertiaire. Dat biedt twee voordelen. Dit voorkomt dat de wegen overbelast worden. Aan de andere kant zal het de echte natuurliefhebbers en rustzoekers ruimte bieden.

Weer terug naar het onderwerp: naar het gevoelen van de SGP zal de Bosruiterweg altijd opgewaardeerd moeten worden. Een deel van de bewoners bepleit de aanleg van een brug over de Hoge Vaart om de verbinding met het middengebied tot stand te brengen. Alternatief 3.2b biedt daartoe mogelijkheden. Hetzelfde geldt voor – om het zo aan te duiden - het alternatief Macleane. Dat zo wordt meegedacht door een bewoner van het gebied, aan een praktische oplossing, waardeert de SGP.

Veel aandacht zal er nog aan de infrastructuur moeten worden besteed. De SGP is van mening dat geen beest mag worden losgelaten in het gebied (dan is het hek van de dam) alvorens een oplossing voor de wegenstructuur is gevonden.

Volledigheidshalve noem ik ook nog even de aanpak van de Vogelweg en de verdubbeling van de Gooiseweg (en nu eigenlijk al: een betere voorziening om de Gooiseweg over te kunnen steken).

Tenslotte
Dat wij als provincie, een provincie met weinig reserves, moeten voorfinancieren voor het rijk, komt bij de SGP als weinig vertrouwenwekkend over. Gezien de voortvarendheid en daadkracht die wij echter zojuist in het belang van de te verplaatsen bedrijven hebben bepleit, gaat de SGP schoorvoetend met deze voorfinanciering akkoord. Met een laatste oproep om intensief contact en overleg met de te verplaatsen bedrijven te hebben en te houden, maar ook met de blijvers, sluit ik deze bijdrage af. Wat nodig blijft is: respect voor de historie van de polder en de bewoners van het gebied.

Lelystad, 3 september 2009.
Rien Bogerd (SGP)